Ik was vrijdagavond als een blok in slaap gevallen om tien uur en werd de volgende ochtend om zes uur, geheel volgens de nieuwe routine, weer wakker. Toen pas merkte onrustig het hostel was; automatische lichten die telkens aan en uit gingen, mensen die op verschillende tijdens opstonden en de geluiden uit de gang die allemaal jn de dorms te horen waren. Het was een wonder dat ik niet wakker was geworden.
Ik bleef nog even woelen en vertrok daarna om acht uur richting het centrum, waar ik eindelijk mijn lieve Katie weer zou zien. Samen met Graeme hadden we een gezellig ontbijt met weer die lekkere café Bombon. Ik dacht dat Katie zo vroeg wilde meeten omdat ze een vroege bus naar Finisterre had geboekt, bleek dus dat die gek besloten had om met haar kapotte voeten in 31 graden te gaan lopen. Bij de kathedraal namen we afscheid van Graeme, ik zette Katie af bij de vvv en nam afscheid van haar. Het afscheid was fijn, we bedanken elkaar voor de fijne tijd samen, en ik was heel blij voor haar dat ze ook het mooie Finisterre zou gaan zien over een paar dagen.
Van meerdere mensen hoorde ik dat het bijwonen van de mis in de kathedraal echt heel bijzonder is, dus besloot ik dat te doen. Toen ik eenmaal op een bankje binnen zat, kwamen de tranen. Het voelde echt als het einde. Daarna was de mis, die in het Spaans was en waar ik dus weinig van kon volgen.
Na de mis liep ik naar Black Cat, een geweldig vegan café waar ik de heerlijkste pisto ooit at. Daarna slenterde ik nog wat rond, haalde ik een ijsje, en chillde ik nog even op het pleintje voor de kathedraal. Om vier uur liep ik naar de bushalte, waar ik Guido trof, een oude Belg die ik eerder in Olveiroa had ontmoet. Het inchecken ging snel, ik zat niet alleen in het vliegtuig met Wouter en Stephanie (dat wist ik al), maar ook met João, die in Amsterdam woonde en ook de primitivo had gedaan, en dus regelmatig tegen was gekomen.
Ik schrijf dit een dag later, ik ben inmiddels goed en wel terug in Rotterdam, maar met heftige post-Camino blues. Het was geweldig, het voelde alsof ik maanden weg was in plaats van 2,5 week, en ik moet echt weer even landen hier.
Omdat ik vorige keer wat stats had gedeeld, hier die van deze trip:
Aantal kilometers gehiket (dus exclusief wandelen door dorpjes en steden): 320 kilometer naar Santiago en 60 kilometer naar Finisterre
- Aantal stappen gezet in Spanje: circa 601.289, samen goed voor 481 kilometer
- aantal bedden in geslapen: 17
- aantal keer meer dan een kilometer verdwaald: 0 keer (!!!)
- aantal tourist traps in getuimeld: 1 (gore koekjes van the chocolat factory)
Dankjewel voor het lezen en tot de volgende trip <3
Geen opmerkingen:
Een reactie posten