Gisteravond kregen mijn roomie en ik er nog twee roomies bij: een wat ouder stel dat duidelijk not amused was dat ze in een hostel moesten slapen. Ze leken erg gestrest en waren nog tot laat in de avond luidkeels aan het discussiëren in een onverstaanbare taal, in de dorm. Gelukkig was ik zo moe dat ik als een blok in slaap viel, maar volgens mijn roomie snurkte de mannelijke helft van het stel zo hard dat hij niet kon slapen.
Tijdens het ontbijt raakte ik aan de praat met een man uit Florida, die wat stoere verhalen had over de schadeclaimcultuur in de VS, alligators die de poedels van pensionado’s willen opeten, en zijn vastgoedinvesteringsbedrijf. Hij was ook een surfer, kortom; een echte bro. Ik kwam ook een vrouw tegen met wie ik een paar dagen daarvoor ook in hetzelfde hostel sliep. Een andere ex-roomie kwam ik tegen in de supermarkt. Heel grappig om steeds dezelfde mensen tegen te komen op de meest willekeurige plekken.
Om iets na tienen haastte ik me naar de bus richting Espiche, vanaf waar ik nog een half uur moest lopen naar het startpunt. Ik beklom de Rocha Negra, at mijn lunch daar onder een boom, genoot van het uitzicht en vervolgde mijn weg naar Lagos. Het laatste gedeelte was vooral over vlonderpaden, en was het ook direct drukker met toeristen uit Lagos die daar een rondje aan het lopen waren. Het eindpunt was minder climactisch dan bij de camino, vooral omdat het niet helemaal duidelijk was wat het eindpunt nou precies was.
Na een lekkere lunch in het oude centrum ging ik naar het strand. Daar was het vrij koud, je merkt echt dat Lagos in een soort puntje in de zee ligt en daardoor ook alle (koude) wind vangt. Dus lag ik daar als een soort lijk in mijn normale kleding, zonder kleedje te slapen. Lagos is een heel schattig stadje maar vanwege het toerisme voelde ik niet de behoefte om er veel tijd door te brengen. En dus besloot ik ook om mijn rustdagen niet daar te pakken.
Ik sliep in een goedkope jeugdherberg in het oude centrum van Lagos, wat zorgde voor een grappige mix van party people en vermoeide wandelaars. Mijn dorm lag aan de straatkant, waar het vrij rumoerig was. Het voordeel van zo vermoeid zijn is echter dat je toch wel in slaap valt.
Vandaag pak ik de bus naar Luz en loop ik vanaf daar naar Salema, en een deel van de etappe Salema - Sagres. Om heel eerlijk te zijn, zie ik er een beetje tegenop. Het laatste gedeelte gaat pittig zijn, en ik merk aan mezelf dat het hebben van een korte wandeldag gisteren niet voldoende is geweest om bij te komen. Maar goed, even doorbijten en dan is morgen alweer de laatste dag van mijn hike! En dan kan ik echt gaan chillen, want ik heb een privékamer met kingsize bed in een hostel in Portimão geboekt. Nu al zin in :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten