Vandaag begon ik mijn dag met een wandeling naar Pingo Doce, waar ik wat lekkernijen en avondeten insloeg. Ik blijf hier nog een nachtje, dat scheelt veel gedoe. Vannacht had het geregend en nog steeds zag het weer er onguur uit. Ik besloot het toch te wagen op een wandeling naar het strand, toen het begon te regenen. Gelukkig was het een kort buitje en kon ik ergens onder een afdak schuilen. Niet veel later brak de zon door en was het een prachtige dag, de benauwdheid was ook snel was, alsof het nooit had geregend.
Portimão doet me een beetje denken aan Rotterdam; het is een beetje rauw, een beetje aso, en er is een haven. Het eerste strand lag direct naast de haven en deed dus net zo dystopisch aan als Hoek van Holland. Zeker omdat er for some reason ook een graafmachine naast een enorme hoop zand midden op het strand stond geparkeerd. Er werden ook verschillende balsporten gespeeld, dat was dan wel weer leuk om te zien.
De wandeling naar Alvor liep weer grotendeels langs de kust, met af en toe een kleine detour landinwaarts, door bossen en langs weides. En echt, wat was het weer práchtig. Keer op keer blijf ik me verbazen over hoe mooi het hier is, hoe imposant de rotsformaties zijn, zeker wetende dat ze al duizenden jaren oud zijn en zich door de eeuwen heen zo hebben gevormd. Het was ook heel relaxed om gewoon op mijn slippers te lopen en alleen de benodigdheden voor de dag mee te hoeven nemen.
Toen ik op een bankje aan zee zat en mijn zonnebrandcreme wilde bijsmeren, kwam ik erachter dat de dop eraf was geval in mijn tas. Dat de vette smurrie overal zat vond ik nog niet het ergst. Het probleem is vooral dat deze zonnebrand om de een of andere reden heel erg stinkt. Toen ik hem voor het eerst op deed, ik had hem gekocht in Lissabon, vroeg ik me nog af of er misschien iets mee gebeurd was. Hij ruikt naar een ongewassen kleedje met hondenharen. Als ik de crème opsmeer, ruik ik voor mijn gevoel dus ook naar vieze hond. Inmiddels ben ik gewend geraakt aan de geur, maar zoals die me vanmiddag tegemoet kwam nadat hij werkelijk overal zat, was even slikken. Gelukkig had ik niet zoveel spullen in mijn tas meegenomen, en bleef de schade dus beperkt.
Zo tegen vijf uur pakte ik de bus terug naar Portimão. Ik merk dat ik op deze trip echt meer dan gemiddeld de bus heb genomen. Ondanks dat de Algarve vrij dunbevolkt is, is er best een prima busnetwerk en zijn ook de kleinere plaatsen goed te bereiken.
Ik ben nu weer terug in mijn hostel en ik ben nog steeds de enige, dus dat is een beetje lonely. Voor morgen heb ik een hotel met zwembad geboekt. Ik slaap normaal nooit in hotels, veel te duur, maar deze was met 47 euro net zo duur als het alternatief (een smoezelig hostel). Omdat de routes DIY zijn en Google Maps echt useless is in deze, is het lastig inschatten hoe lang ze precies duren. Ik heb wat inspiratie opgedaan bij een travel chick die hetzelfde heeft gedaan, maar zij had allerlei bijzondere taferelen zoals het over hekken moeten springen of stukken door de zee waden. Ik hoop dat dat me bespaard blijft. Ik heb nu maar gegokt dat het plaatsje waar ik slaap, zo’n 20 kilometer lopen is vanaf hier. En anders is er altijd nog de bus. Na de geweldige route van vandaag ben ik heel excited om verder richting het oosten te prutsen. Ik ga nu lekker verhaaltjes van Kafka lezen en misschien nog even stretchen, want die nek van me zit helemaal vast. Tot morgen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten