Vanmorgen werd ik vroeg wakker en zag ik dat mijn roomie, van wie ik wist dat ze om 9 uur op het vliegveld moest zijn, nog prinsheerlijk lag te dromen. Na een half uur vroeg ik of ze wakker was, dat was ze, en kort daarna stond ze op, om op haar gemakje haar tas in te pakken en gezellig te kwetteren. Haar bus zou om half negen vertrekken, het was inmiddels tien voor half negen, maar ze bus kwam toch altijd te laat, was haar beredenering. Een paar minuten voor half negen liep ze op haar dooie gemakje de kamer uit. Kort daarna kreeg ik een berichtje van haar via Instagram: toevallig was de bus vandaag precies op tijd gekomen, en had ze hem dus gemist. Wat een iconische meid.
Mijn trein naar Faro zou pas om half twaalf vertrekken vanaf Tavira, dus ik ging nog even kijken bij het kasteel hier. En weer voelde ik me echt verdrietig om naar huis te gaan. Normaal heb ik dat niet zo sterk, maar ik denk dat deze vakantie, het mooie weer, het wandelen en het niks hoeven plannen me zo goed hebben gedaan, dat het nog wel even mocht voortduren.
De trein was wonderbaarlijk genoeg op tijd, maar stond wel random even een kwartier stil bij een station. Even dacht ik eraan om vanaf Olhão zo’n vijftien kilometer naar Faro te wandelen, maar blijkbaar loop je dan ongeveer de helft van de kilometers langs een drukke snelweg, dus dat leek me geen leuk plan.
In Faro at ik bij Vegan Box - zoals de naam al zegt, een veganistisch eetcafé. Het deed heel activistisch aan, met allerlei leuzen op de muren gespoten. Ik had eindelijk een Francesinha: de Paula Deen van de Portugese gerechten, een tosti met extra vlees en extra ei, verpakt in plakjes kaas, en overgoten met een biersaus, waardoor de kaas smelt en zich daarmee vermengt. Dit café serveerde een vegan versie: het was precies wat ik ervan verwacht had en het was heerlijk. Daarna slenterde ik nog wat door het oude centrum, op zoek naar een zo lelijk mogelijke koelkastmagneet. Helaas was de kapel van menselijke botten gesloten tot drie uur, dus haalde ik mijn rugzak op en begon ik aan mijn wandeling naar het vliegveld. De wandeling begint vanaf het treinstation en vanaf daar zie je de vliegtuigen al. Je loopt er, vanwege de Ria Formosa, in een grote boog naartoe. De wandeling duurde ongeveer een uurtje en hoewel ik links uitzicht had op de lagune, was het vooral een grindpad langs huizen. Ik vond het mooi om mijn wandelvakantie af te sluiten met een wandeling, helemaal tot aan het einde.
Ik heb zo genoten van deze periode en het is een gek idee dat ik vanavond gewoon weer in mijn eigen bed slaap, na in talloze bedden langs de west- en zuidkust te hebben geslapen. Daarom hier wat leuke stats van deze trip:
- Aantal kilometers gehiket (dus exclusief wandelen door dorpjes en steden): 181 kilometer op de fishermen’s trail en circa 80 kilometer op de DIY trail, samen 261 kilometer.
- Aantal stappen gezet in Portugal: circa 480.000, samen goed voor 343 kilometer
- aantal bedden in geslapen: 15
- aantal keer meer dan een kilometer verdwaald: 1 keer (!!!)
- aantal tourist traps in getuimeld: 1
Nog een fun fact: ik heb over elke dag een blogpost geschreven! Ik had niet verwacht dat ik het de hele vakantie zou volhouden. Zodra ik thuis ben zal ik wat leuke foto’s toevoegen via mijn laptop - dat lukte niet via de telefoon.
Ik zit nu in het vliegtuig, en ga mijn telefoon in vliegtuigstand zetten. Tot snel! Xx
Geen opmerkingen:
Een reactie posten