Lissabon!

Op maandagmiddag vertrok ik met de bus naar het vliegveld in Rotterdam en verwonderde ik me over het feit dat ik van deur tot deur maar een half uurtje onderweg was. Alsof ik even de trein ging pakken in plaats van het vliegtuig. Nadat ik mijn schuldgevoel had weggerationaliseerd, vervolgde ik mijn reis naar Lissabon, waar ik werd verwelkomd met een zonnige 27 graden. Na mijn buikje rond gegeten te hebben bij een veganistisch buffetrestaurant waar de bediening bijna lachwekkend nonchalant was, maakte ik een rondje door de stad. Die mooie stad, waar ik 7 jaar geleden voor het eerst kwam en gelijk twee weken doorbracht voor een Summer School, en het zo leuk vond dat ik Lynn wist te porren om er een half jaar later voor een lang weekend heen te gaan. Meer dan toen viel me op hoe een deel van de stad eigenlijk is verworden tot een soort ultra Portugese microkosmos voor toeristen, waarin tradities en cultuur voor hun spektakel worden uitvergroot. Het mooiste stukje stad, al die prachtige historische woningen, verworden tot hostels, hotels en AirBnB's. De volgende dag vloog het ene na het andere vliegtuig boven mijn hoofd. En natuurlijk was ik onderdeel van het probleem. En dus kon ik niet anders dan op zijn minst de lokale industrie sponsoren. Ik bracht een bezoek aan het Aljube museum, over verzet en vrijheid. Ik las over Portugees kolonialisme, de dictatuur, het fascisme, en het bijbehorende (politie)geweld. Methodes die nu nog, zij het in afgezwakte vorm, worden toegepast op demonstranten en activisten. Ik was erg onder de indruk van dit museum, met name omdat er niet om de werkelijkheid heen werd gedraaid en gruwelijkheden niet mooier werden omschreven dan ze waren. Wetende dat dit zomaar mijn laatste dag vol stadse luxe kon zijn, bestelde ik een vegan burger met vegan kaas en vegan bacon en vegan mayo. Als toetje vegan nata's, die helaas een beetje tegenvielen, maar het idee werd gewaardeerd. Daarna bewoog ik me richting een groot park buiten de stad, omdat ik niet ver daar vandaan op de bus zou stappen naar Porto Covo - mijn startpunt van de fishermen's trail. Daar kwam ik aan in de avond, en viel ik als een blok in slaap.