Vandaag werd ik om zes uur bruut gewekt door pelgrims die aan het inpakken waren met rode hoofdlampjes op, die af en toe in mijn gezicht schenen, en wekkers. Ik was moe, ik was om half elf gaan slapen maar vanwege meerdere snurkers sliep ik pas laat in. Ik besloot toch maar uit bed te gaan, wetende dat het geritsel van spullen in rugzakken, de zaklampjes in alle kleuren, en de wekkers in verschillende deuntjes niet zouden stoppen.
Ik voelde me voor het eerst echt moe. Om zeven uur ‘s morgens zaten we bij een cafeetje om te ontbijten met traditionele arepas. Ik had een vegan versie die heerlijk was. De pelgrims uit het “nieuwe” cohort zijn gelukkig ook heel gezellig (helaas ook ‘s nachts).
Daarna, om acht uur, vervolgde ik mijn weg met mijn Camino papa, er was veel lage mist en ik merkte dat ik niet echt goed wakker werd. Onderweg kwamen we de anderen weer tegen. Rond een uur of tien brak de zon door terwijl we aan het opstijgen waren, op den duur liepen we boven de wolken, wat echt prachtig was. Daar in de bergen verlieten we Asturias en liepen we Galicië in. We probeerden er iets moois van te maken, door te bedenken wat onze Asturiasreflecties waren, maar we kwamen niet veel verder dan de heerlijke koekjes en de vieze cider, en dat we er een fijne tijd hadden met de Hospitalesroute als hoogtepunt.
In een barretje at ik een stuk watermeloen en weer een grote koffie. Ik besloot om alleen verder te lopen naar het eindpunt van de dag, wat nog zo’n tien kilometer lopen was. Ik wilde even alleen zijn, en gelukkig is dat super geaccepteerd om gewoon te zeggen. Ik genoot van het prachtige landschap, liep een klein stukje met een Spaanse uit Malaga (en ze wilde maar al te graag mijn slechte Spaans helpen verbeteren), en vond, na een steile klim vol gehijg en gepuf, mijn weg naar de albergue.
Blijkbaar staat Galicië bekend om haar octopus. Op een paar hypocriete vleeseters na (blijkbaar is een octopus wel zielig genoeg), wilden veel dat wel proberen. Katie en ik besloten om voorafgaand aan het etentje in de pulperia alle mogelijke feiten over octopussen op te zoeken. Tijdens het eten werden we aangeschoten en hielden we een ware octopusquiz voor onze tafelgenoten. Ondertussen genoot ik van Galicische aardappeltjes en kaasjes.
Het was een fijne dag en tevreden ging ik naar bed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten